Église Saint-Michel

Het werd voltooid in 1964 en was het laatste openbare gebouw dat in de stad werd herbouwd. Het is nog een opmerkelijk voorbeeld van betonnen religieuze architectuur in Le Havre. Het is de opvolger van een kerk uit 1661, die werd verwoest tijdens de bombardementen van 1944. De bouw, toevertrouwd aan Henri Colboc (Tweede Grand Prix de Rome), begon in 1960. Het dak stelt een open boek voor, de Bijbel, en de klokkentoren (42 m hoog), los van het gebouw, een kaars.

Jacqueline Archepel-Lelièvre ontwierp de gebrandschilderde ramen rond de top van het gebouw, terwijl Paul Martineau de ramen in de twee zijkapellen ontwierp.

Binnen ontdek je een prachtige collectie gebrandschilderde ramen die zijn gemaakt door meester-glasartiest Boutzen.

Een groot wandtapijt getiteld Joie Pascale, het werk van Geneviève Salles (kunstenares en assistent-conservator van het Musée Malraux), siert sinds 1976 de muur achter het koor.

Een curiositeit: in de kerk ligt een steen van het voormalige stadhuis van Le Havre.

De kerk herbergt ook "La Vierge d'argent" (de zilveren Madonna) (eigenlijk gemaakt van gegalvaniseerde steen, als antwoord op de wens van de inwoners van Le Havre om hun stad niet bezet te zien worden door de Pruisen in 1870), priestergewaden, een monstrans waarvan gezegd wordt dat deze geschonken is door Napoleon III en een altaar van zwart marmer gecombineerd met steen.