Prin-Deyrancon ou la Guerre des boutons

In 1402 was Dey-Rançon de grootste gemeente van het departement. Na de Revolutie werden de twee belangrijkste dorpen samengevoegd tot Deyrançon. Maar gedurende de hele 19e eeuw ontstond er een sterke rivaliteit tussen de bewoners van het veenmoeras en de wijnvlakte. Het stadhuis was onbestuurbaar, zozeer zelfs dat Petit-Breuil in 1856 de hoofdplaats van de gemeente werd. Om een einde te maken aan de ruzies eiste de Prinois het jaar daarop de bouw van een gemeentehuis en een school in Dey. In 1903 werd Deyrançon gesplitst in Prin-Deyrançon en Le Petit Breuil-Deyrançon. In 1971 werd het project om Petit-Breuil te verbinden met Mauzé-s.-le-Mignon werkelijkheid. Dit rustige dorp, bewaterd door 12 km beken, ruikt naar het platteland en nodigt uit tot lange wandelingen.

Om te zien: Notre-Dame de Dey, washuizen, Prin venen, vijf bomen geclassificeerd als opmerkelijke bomen van de Deux-Sèvres