Le Sentier patrimonial de la Soie

Het zijdepad begint bij de parkeerplaats van de tempel in het dorp en is een gemakkelijke wandeling van 2 km die de geschiedenis van de zijderupsenteelt laat zien. In die tijd was zijde een belangrijke bron van inkomsten voor de dorpseconomie, voordat het verdween.
Een route van 7 stations rond het dorp Cros.

De aanwezigheid van de moerbeiboom in Cros gaat terug tot het begin van de 18e eeuw. Het begon allemaal met deze boom, waarvan de bladeren nodig waren om de manhan (de Occitaanse naam voor de zijderups, gefrankeerd tot "magnan") te voeden.
Men is het er algemeen over eens dat de bloei van de zijdeteelt plaatsvond na de verschrikkelijke winter van 1709, die de kastanjebomen deed bevriezen.

Het kweken duurt een paar weken, van april tot juli, en vereist een groot personeelsbestand of gespecialiseerde ruimtes die bekend staan als "magnaneries". Wanneer de magnan "encabana" in de heidetwijgen om zijn cocon te weven, is het kweken voltooid en moeten de cocons worden "descoconar", verwijderd van de twijgen om te worden behandeld voordat de pop ze doorboort.

In de 18e eeuw werden de cocons behandeld in "bekkens". In de 19e eeuw werden ze naar de spinnerijen gebracht, als onderdeel van de industrialisatie van de Cevennen. De twee spinnerijen in Cros leverden ruwe zijde (die nog zandsteen bevatte, de afscheiding die de zijderups produceert) aan handelaars in de Cevennen, Nîmes en Lyon. Het haspelproces versterkt de zijdedraad door hem te twijnen en het zandsteen te verwijderen. Verven was toen mogelijk.
Vanaf het begin van de 17e eeuw werd de zijde uit de Cevennen gebruikt voor het weven, maar vooral voor het maken van kousen, die zowel door mannen als vrouwen werden gedragen.

Ondanks de tussenkomst van Louis Pasteur in Alès in 1865 en in Saint-Hippolyte-du-Fort in 1869, werden de boerderijen gedecimeerd door ziekten, met verliezen tot 80% in Cros in 1876 en 1878.
De cocons werden naar de spinnerij Maison Rouge in Saint-Jean-du-Gard gebracht, de laatste zijdespinnerij in Frankrijk die in 1965 werd gesloten. De kousenindustrie werd in de 20e eeuw voortgezet in de valleien van de Cevennen. Vandaag de dag getuigen nog slechts enkele werkplaatsen van dit industriële verleden.
industrieel verleden. In 1876 was 13% van de beroepsbevolking van Cros direct werkzaam in de zijde.

De gouden eeuw van de zijdeteelt in Cros duurde tot het begin van de 19e eeuw, zoals blijkt uit de evolutie van de bevolking van het dorp.

INTERPRETATIE STATIONS
1 - Het oustalet Italiennes.
2 - De Arnaudes molen.
3 - Van gewassen naar bos.
4 - De terrassen van Mas Bourguet.
5 - Het gehucht La Mazade.
6 - De Vidourle.
7 - De spinnerijen.