Koninklijk Baljuwschap Montferrand

Het koninklijke baljuwschap Montferrand, de voormalige residentie van de hertog van Berry, werd in de 15e eeuw een belangrijk justitieel centrum. Na verloop van tijd werd het de thuisbasis van het stadhuis, een jezuïetencollege en vervolgens de kerk Saint-Pierre.
Montferrand behoorde tot de graven van Auvergne sinds de stichting rond 1120, maar in 1292 verkocht de failliete graaf Louis de Beaujeu de stad aan koning Philippe IV le Bel. In 1360 schonk koning Jean II le Bon Montferrand aan zijn zoon Jean, hertog van Berry. Deze liet dit herenhuis bouwen voor zijn dood in 1416.

In 1425 besloot de koning een koninklijk baljuwschap op te richten in Montferrand. Dit was een administratieve en gerechtelijke afdeling van het koninklijke domein. De baljuw beheerde de eigendommen van de koning, hief belastingen en deed recht in naam van de vorst.

De baljuwschap werd gevestigd in het voormalige hôtel du Duc de Berry om onderdak te bieden aan alle advocaten die nodig waren voor de nieuwe koninklijke jurisdictie. De koopmansfunctie van de oorspronkelijke stad werd nu gekoppeld aan een belangrijke gerechtelijke activiteit, wat van invloed was op de bouw van particuliere herenhuizen voor de hogere middenklasse en de adel van de robe.

In 1556 besloot Catherine de Médicis het koninklijke baljuwschap van Montferrand naar Clermont over te brengen. De gebouwen werden een stadhuis, waarvan een deel werd verhuurd aan particulieren.

In 1634 vestigde het nieuwe Jezuïetencollege zich er en bleef er tot 1663, toen het naar Clermont verhuisde. De gemeente eiste het eigendom van het voormalige baljuwschap op en verhuurde een deel ervan voor residentieel gebruik, terwijl het andere deel, de voormalige collegekerk, een parochiekerk werd onder de bescherming van Saint-Pierre.