
Dichters, verzetsstrijders… Gestaakt in hun beweging, soms ter dood veroordeeld, zagen ze hun lot opgehouden worden achter de muren van de gevangenis. Hun onvolledige archieven, fragmenten van verhalen die door onrecht zijn getekend, vertellen zowel wat hen werd ontnomen als wat is overgebleven: fragiele voorwerpen, brieven, foto’s, handgeschreven notities. Het zijn sporen die getuigen van de kracht van verbeelding tegenover gevangenisgeweld.Tijdens de tentoonstelling vormt zich een lied dat voor onze ogen wordt herschikt. Een gevoelig dialoog tussen hun eenzaamheid van vroeger en onze blik van vandaag. Deze ontmoeting tussen verleden en heden nodigt uit tot reflectie over menselijke kwetsbaarheid en over het vermogen van kunst om te weerstaan aan onderdrukking.