Col de Sarenne (1999 m)

De Col de Sarenne ligt aan het einde van een kronkelige weg en verbindt de valleien van de Sarenne en de Ferrand. Het biedt een ongerepte natuurlijke omgeving, ideaal voor een picknick of een tussenstop bij de schaapskooi, en markeert het begin van de wandeling naar het Croix de Cassini.
De Col de Sarenne bereiken is al een avontuur op zich. Het smalle geasfalteerde pad slingert zich langs de zijkant van een klif omhoog en biedt onderweg adembenemende uitzichten op de Ferrandvallei en het Écrins-massief. Het is alleen toegankelijk in de zomer, wanneer de sneeuw de berg heeft verlaten, en zet meteen de toon met zijn indrukwekkende klim.

De Col de Sarenne is een ideale plek voor een pauze midden in de natuur, een picknick met uitzicht op de bergen of een tussenstop bij de schaapskooi op de pas, waar je lokale kazen kunt ontdekken en proeven. Het is ook het startpunt voor de wandeling naar de Croix de Cassini.

Deze luchtige en technische wandeling leidt naar de top van de Croix de Cassini, op een hoogte van 2.361 m. Vanaf de top is er een 360° panoramisch uitzicht op de omliggende bergen en op een heldere dag is de Mont Blanc te zien aan de horizon. De ervaring is toegankelijk voor degenen die al enige ervaring in de bergen hebben en biedt een adembenemend panorama.

In de zomer is de Col de Sarenne ook erg populair bij fietsers vanwege het veeleisende en wilde karakter en ligt het op de route van de Tour de France van 2026. In de winter geeft het zijn naam aan de "Sarenne" skipiste, de langste zwarte piste in Europa, die de Pic Blanc op een hoogte van 3.330 m verbindt met de Sarenne kloven over een afstand van bijna 18 km.

Rond de pas dragen vochtige gebieden en hooggelegen moerassen bij aan de ecologische rijkdom van het gebied. Gevoed door smeltende sneeuw, spelen deze kwetsbare omgevingen een essentiële rol in de lokale biodiversiteit en zijn ze een bewijs van het natuurlijke evenwicht dat bewaard is gebleven in het hart van de bergweiden.

Dit is een authentieke, levendige site, waar de natuur grotendeels bewaard is gebleven: marmotten en gemzen zwerven over de alpenweiden, terwijl oranje lelies en gentianen de weiden kleuren en een paar kristallen de grond raken.