Eglise Saint-Laurent

De parochie behoorde in de 12e eeuw toe aan de burggraven van Labourd. Vanaf de 12e eeuw had de kerk een klokketoren met arcades en een portaal, terwijl een tweede portaal opende aan de zuidkant van het gebouw, dat eindigde in een plat chevet. Volgens de overlevering was dit portaal, met zijn externe doopvont, gereserveerd voor de cagots, een volk dat in de Baskische samenleving als minderwaardig werd beschouwd. In de 15e eeuw werd aan de zuidgevel een trap toegevoegd om toegang te krijgen tot de galerijen. In de 17e eeuw werd de kerk vergroot, aan de oostzijde door een afgeschuinde apsis met steunberen en aan de westzijde door een portiek. De kerk werd in 1794 gebruikt als gevangenis en werd in 1795 weer in gebruik genomen. In het portaal staan de grafstenen van de pastoors die oorspronkelijk in de 17e en 18e eeuw in het koor zaten.