Le pigeonnier d'Esclottes

Deze duiventil dateert uit de 17e eeuw. Het maakte deel uit van het nabijgelegen huis dat nu gemeenschappelijk bezit is. In de Middeleeuwen ontwikkelden duiventillen zich snel als een belangrijke bron van inkomsten (duivenvlees en -uitwerpselen). Ze werden overal geïnstalleerd waar tarwe, vlas en hennep werden verbouwd, omdat deze gronden meststoffen nodig hadden. De duiventil was vaak van steen en bepleisterd met kalk. Aan de buitenkant is de dakkapel de enige opening die lucht, licht en duiven binnenlaat. Het vliegplatform, gelegen aan de kant tegenover de heersende wind, is zo gebouwd dat de vogels kunnen landen voordat ze het hok ingaan of gaan vliegen. Binnen zijn de muren bedekt met kalk om het weinige licht dat door de weinige openingen komt te weerkaatsen. De boulins, in de muur gegraven nissen of manden, dienen als schuilplaats voor de eieren.