Perrine Labussière

vaak onmogelijk te benoemen. Ik onttrek me aan het verlangen om de werkelijkheid weer te geven, zodat alleen de essentie van mijn gevoelens overblijft in mijn picturale keuzes.

Voor mij moet creativiteit elke compartimentering vermijden. Mijn benadering van abstractie is voortdurend in ontwikkeling, elke serie is een onderzoeksproject.

Stap voor stap wordt elk werk in de loop van de tijd opgebouwd, laag na laag. Er ontstaat een discussie tussen de verschillende vlakken, waarbij elk vlak een kortstondige toestand probeert te bevriezen, elke onafgewerkte laag die zichzelf voltooit in een geheel. Het resultaat is een fragiel evenwicht dat zowel visueel als noodzakelijkerwijs emotioneel is.

Uiteindelijk hebben mijn werken een eigen bestaan dat mij ontgaat en dat parallel aan een bewuste wil wordt opgebouwd.