Kasteel van La Grange

In haar houten frame telt ze het aantal bezoekers dat voorbij komt. Ze is de jongste van de groep. Geboren aan het einde van de 18e eeuw, heeft het penseel haar lijn voor altijd vereeuwigd. En wat voor een penseel! Het delicate, bewegende penseel van de officiële schilder van de koningin.
De kleine Louise Reine dacht met weemoed terug aan haar kindertijd in dit kasteel. Haar blauwe salon, haar rode salon. Hoe ze die marmeren trap op en af rende. Hoe vaak verstopte ze zich niet achter die zware gordijnen? Maar haar favoriete kamer is de bibliotheek. Die bloedrode muren, duizenden boeken perfect op een rij. De monumentale open haard met het familieembleem. Hier kon ze dromen en vrij ronddwalen. Haar geest zweefde tijdens het lezen. In de verte hoorde ze het zachte geluid van de harp weerklinken vanuit de blauwe salon. De heerlijke geuren van de keuken prikkelden haar neusgaten. Het was druk daar beneden. Ze vond het heerlijk om naar de grote potten te kijken die in de enorme schoorsteen stonden te koken. Daarna kwam de stoet obers die de gerechten voorzichtig in de grote eetkamer plaatsten. Allerlei soorten servies! Pas op dat je niets breekt, Reinette," zei haar moeder steeds. De zon scheen door het grote raam naar binnen. De lente is in aantocht en de buxus staat er al weer mooi bij.

Ook jij kunt in de voetsporen van Louise Reine treden!