Geowandeling van Wellin van het Geopark Famenne-Ardenne

Gelegen op een zandsteenrug van west naar oost, bekoort Sohier onmiddellijk door de charme en harmonie van zijn architecturaal erfgoed. Traditionele huizen, oude boerderijen, de kerk, de pastorie en het kasteel vormen een opmerkelijk onderhouden en gerestaureerd geheel. Als typisch lintdorp laat Sohier zich ontdekken tijdens een wandeling langs de hoofdas, waar de gebouwen — soms vrijstaand, soms gegroepeerd in korte rijen — het verhaal van de plek vertellen. De meeste van deze natuurstenen bouwwerken stammen uit de 19e eeuw, wat het dorp een mooie architecturale eenheid geeft. Deze uitzonderlijke kwaliteit heeft Sohier het label "Mooiste Dorpen van Wallonië" opgeleverd, een onderscheiding die het ook te danken heeft aan de inzet en passie van zijn inwoners. Elk jaar, zodra het mooie weer terugkeert, hult het dorp zich in prachtige bloemenzeeën die bezoekers en wandelaars betoveren. De natuursteen die in Sohier is gebruikt, heeft twee verschillende oorsprongen: kalksteen uit de Calestienne — 1,5 km naar het noorden gelegen — en zandsteen.

Gebouwd in 1870 op de plaats van een kasteelkapel uit 1587, weerspiegelt deze kerk de geschiedenis en geologie van de Famenne. Opgetrokken uit lokale kalksteen en zandsteen — gevormd door miljoenen jaren aardgeschiedenis — herbergt het interieur een prachtig wapengrafmonument uit de 16e eeuw van heer Jean de Ghenart en zijn vrouw Marie d'Awen.

Ontstaan langs de historische Maria-Theresiastraat om vee te lichten, is deze reeds in 1865 gekarteerde vijver een ware oase voor biodiversiteit. Gevoed door een eigen bron herbergt hij groene kikkers, salamanders en libellen, en verwelkomt hij elk voorjaar een koppel Canadese ganzen. Een kostbaar maar kwetsbaar ecosysteem dat vandaag de dag wordt bedreigd door de invasieve waterpest.

Geniet vanaf dit uitkijkpunt van een adembenemend panorama over de Calestienne! Dit landschap, gevormd door miljoenen jaren van erosie en tectonische krachten, onthult de rijke geologische diversiteit van de streek. Deze oriëntatietafel helpt u het reliëf te ontcijferen en de boeiende band tussen ondergrond, landschap en vegetatie te begrijpen.

Verscholen in het hart van een open bos betovert Fays-Famenne met zijn smalle straatjes en authentieke architectuur. De stenen huizen en vakwerkblikvangers getuigen van een slim gebruik van lokale grondstoffen. Dit rustieke erfgoed geeft het dorp een heerlijk serene sfeer waar de tijd lijkt stil te staan. Verscholen in het hart van een open bos betovert Fays-Famenne met zijn smalle straatjes en authentieke architectuur. De stenen huizen en vakwerkblikvangers getuigen van een slim gebruik van lokale grondstoffen. Dit rustieke erfgoed geeft het dorp een heerlijk serene sfeer waar de tijd lijkt stil te staan.

Deze neogotische kapel werd in 1860 gebouwd op initiatief van barones Baré de Comogne en is gelegen op een rotsuitloper van siltsteen. Volgens de lokale overlevering trokken bewoners hier vroeger in processie naartoe om tijdens grote droogtes om regen te smeken. Vanaf dit historische bedevaartsoord wandel je verder onder de groene bladerdakpracht van een prachtige lindendreef.

Gelegen op een heuvel van detritische gesteenten biedt deze dreef een treffend en contrastrijk panorama. Naar het zuiden toe strekt de Ardenne zich uit met haar glooiende hoogten en uitgestrekte bossen. Naar het noorden toe duikt het landschap in een depressie: de Grande Fagne, uitgesleten in schalie door erosie. Daarachter stijgt het reliëf op naar de Tienne de Reumont, wat de intrede markeert in de Calestienne met haar kalksteen (in de verte zichtbaar richting Lomprez en de steengroeve). Verder naar het noorden liggen de schaliedepressie van de Famenne en de ruggen van de Condroz.

Deze kapel werd in 1950 gebouwd uit dankbaarheid omdat het dorp gespaard bleef tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het is het werk van de lokale beeldhouwer Louis Thomas. Hoewel het oorspronkelijke beeld in 1994 werd gestolen, blijft dit monument een serene rustplek met een prachtig weids panorama over de Famenne.

Dit privékasteel, de historische kern van het dorp, stamt uit de 16e eeuw. Gedurende vier eeuwen bleef het in handen van drie aan elkaar verwante families. Ooit omringd door grachten, werd het in 1866 ingrijpend verbouwd tot een aangenaam landgoed door burggraaf Lambert de Baré de Comogne. Omringd door een prachtig park met uitzonderlijke bomen, combineert het historisch erfgoed met een hoge ecologische waarde.

Gebouwd in 1879 in het hart van het dorp, weerspiegelt deze voormalige school het belang van onderwijs en huisvestte vroeger ook het gemeentehuis op de verdieping. De burgerlijke architectuur bood plaats aan één enkele klas en de woning van de onderwijzer. Hoge plafonds, grote ramen en landelijke bijgebouwen herinneren aan het plattelandsleven van toen. Vandaag is de oude school omgetoverd tot een 'laboratorium voor het plattelandsleven', dat zijn rol in de gemeenschap blijft vervullen.