Trappenparcours – korte versie

Het stadhuis werd in de 18e eeuw gebouwd in de voor die tijd kenmerkende neoklassieke stijl en is het werk van de Luikse architect Jacques-Barthélemy. Het getuigt van de welvaart van de stad, die vooral te danken was aan de opkomst van de wolindustrie. Het gebouw valt op door zijn perfecte symmetrie: de gevel is opgebouwd rond een centraal voorbouw met drie traveeën, geflankeerd door twee zijvleugels met trappen, die elk ook uit drie traveeën bestaan. Lees meer over het stadhuis via deze link: www.paysdevesdre.be/details/lod-a0-009d-0ypv&type=269/ 

Dit beeld werd in 2011 gemaakt door Jean Lequeu.Let op de kat in de hand van dit personage. In 1641 wilde een apotheker uit Verviers, Monsieur Sarolea, iets proberen wat men als onmogelijk zou kunnen bestempelen: een kat laten vliegen die vastzat aan met gas gevulde ballonnen vanaf de top van de parochiekerk Saint-Remacle (die toen op de plaats van het huidige stadhuis stond).De vier varkensblazen waaraan hij het dier had vastgebonden, konden niet voorkomen dat de arme kat neerstortte.Deze legende, die diep geworteld is in de lokale traditie, heeft aanleiding gegeven tot een gezegde in Verviers: “il fait voler le t'chet” (hij laat de kat vliegen), een uitdrukking die betekent dat men een gek of onrealistisch project wil realiseren.

Eeuwenlang stond de eerste parochiekerk, St. Remacle, naast het gebouw dat het gemeentebestuur vertegenwoordigde. Het gaf een slechte indruk van de welvaart van onze stad en stond aan het eind van de 18e eeuw naast ons nieuwe stadhuis. Bovendien verkeerde het gebouw in slechte staat. Na lange discussies en controverses over de locatie, de plannen en de keuze van de architect voor de bouw van een nieuwe kerk, nam Raymond Biolley, een rijke industrieel en bekende notabele, het heft in eigen handen en deed een beroep op Jean-Pierre Crémer, een architect uit Aix. Dit verklaart misschien het "protestantse tempel"-uiterlijk van het gebouw. Het is een reproductie van een grote Romeinse basiliek, zoals de neo-klassieken graag deden aan het begin van de 19e eeuw, gemaakt van witte kalksteen uit de streek van Verviers. Vier halve zuilen ondersteunen het hoofdgestel van de centrale portiek, die wijd open is door een centrale boog. Het lijkt op een Romeinse triomfboog. De gevel is versierd met vier beelden die tijdens het eeuwfeest (1938) zijn geplaatst. Het plein is tien meter diep. De 43 meter hoge toren van twee verdiepingen geeft een massieve indruk. Hij wordt bekroond door een koepel met een koperen kruis. De klok dateert uit 1845. De zijgevels zijn van baksteen. Binnen is het koor indrukwekkend: een imposant marmeren hoogaltaar omgeven door vier grote beelden in Franse steen die de "vaders" van de kerk voorstellen (Ambrosius, Augustinus, Gregorius en Hiëronymus); eikenhouten koorbanken, schilderingen op het plafond en de zijkanten. Het zij- en achteraltaar leunen tegen de pilaar die het oksaal ondersteunt. Het beeld van St. Severus, beschermheilige van de wevers, was een must in een stad die zo lang aan de textiel was gewijd. De preekstoel is een belangrijk stuk massief gesneden eikenhout. Drie beelden vormen een interessant ensemble: Saint-Raymond en Saint-Edouard presenteren Saint-Remacle met een plan van de kerk. De kerk van Saint-Remacle wordt nu steeds meer een cultureel trefpunt waar concerten worden gehouden.

Dit pad is geleidelijk aan uitgegroeid tot een echte toeristische trekpleister met een unieke, pittoreske charme. Hoewel het midden in de stad ligt, geeft het de indruk van een uitstapje naar het platteland en nodigt het uit tot een rustige wandeling langs het water. Goed om te weten: de Vesdre is bijzonder interessant als aquatisch ecosysteem en vormt een essentieel onderdeel van de structuur van het lokale ecologische netwerk.

Deze brug was de tweede die in de stad Verviers werd gebouwd om de Vesder over te steken. Hij heet “Pont Al'Cute”, maar staat ook bekend als de Andrimontbrug, omdat hij Verviers met Andrimont verbindt.De brug is gebouwd in kalksteen en bestaat uit vier gebogen bogen. In Verviers werd de term ‘cute’ gebruikt om prostituees aan te duiden; sommigen van hen woonden in de kleine 18e-eeuwse huisjes tussen de Vesder en de Promenade des Récollets.De laatste restauratie van de brug dateert van 2022, na de zware overstromingen van juli 2021.

Vanaf de Rue Renier loopt een trap omhoog naar de Rue Ferme du Curé in Andrimont. Deze vrij steile trap leidt naar het midden van de Rue du Mamelon Vert, die u moet oversteken om vervolgens de trap ‘lu houlé pazé’ te beklimmen, oftewel een kronkelend pad. 

Deze kronkelende trappen maken deel uit van een reeks trappen op het kruispunt van verschillende straten, waaronder de Renierstraat, de Mamelon Vertstraat en de Pierre Limbourgstraat, die naar de Albert Thomasstraat in Andrimont leiden. Deze trappen, tussen de Pierre Limbourgstraat en de Albert Thomasstraat, lopen ook door een bebost pad. Ze vormden een aangename kortere weg voor de onderwijzeressen en leerlingen.

De Pas de Cheval-trappen verbinden Andrimont, in de gemeente Dison, met Verviers, via de Promenade des Récollets. In vergelijking met andere trappen in de stad is deze doorgang gemakkelijker te gebruiken: de treden zijn breder en minder hoog en lijken bijna op opeenvolgende bordessen, waardoor de klim comfortabeler is. Afgaande op de afmetingen en kenmerken konden paarden via deze trap de heuvel op- en afdalen. De trap gaat harmonieus over in de Promenade des Récollets.

De kerk werd gebouwd tussen 1646 en 1650 en herbergt het wonderbaarlijke beeld van de Zwarte Madonna, dat op 18 september 1692 tijdens een aardbeving zou hebben bewogen. De klokkentoren dateert echter pas uit 1893.De Récolletsbrug is de eerste brug in Verviers die werd gebouwd om de Vesder over te steken. Lange tijd was het de enige brug, totdat zijn opvolger, de Al'Cute-brug, werd gebouwd.

De Promenade des Récollets dankt zijn naam aan de paters Récollets die er vroeger vaak wandelden. Deze promenade is een perfect voorbeeld van de beboste hellingen met wandelpaden langs de Vesdervallei, midden in het hart van de stad. Deze promenade is een ware oase van groen en vormt vandaag een belangrijke toeristische trekpleister voor stadsbewoners die op zoek zijn naar natuur in het stadscentrum. Bekijk en download gratis de Promenade des Récollets (PCDN) via onze website: www.paysdevesdre.be/se-balader/nos-promenades-balisees/?mb_texte_recherche=pcdn&mb_page=circuit&mb_id=430666&mb_titre=verviers-les-recollets-et-les-tailles-pcdn

Hoewel het vertrekpunt bij Spintay niet erg aantrekkelijk is, blijkt de klim naar Les Hautes Mezelles toch een opmerkelijke wandeling te zijn, die door een van de meest pittoreske plekjes van Verviers voert.Deze wijk, die ook wel het ‘kleine Montmartre’ wordt genoemd, is een van de charmantste van de stad. Het is zowel oud als exotisch en charmeert door zijn unieke sfeer en ongerepte karakter. De route biedt ook een prachtig panorama over Verviers en is een ideale tussenstop om de belangrijkste bezienswaardigheden van de stad te ontdekken en te bewonderen.De naam “Mezelles” betekent “toevluchtsoord voor zieken”. Het verwijst naar een oude mezellerie, een plek waar melaatsen vroeger werden afgezonderd van de stedelijke bevolking.

De trappen van Châtelet hebben veel charme. Ze zijn versierd met bloemen en stralen romantiek uit. Het bouwwerk is het resultaat van een petitie van de buurtbewoners, die in 1895 niet aarzelden om bij te dragen aan de kosten voor de realisatie van dit prachtige geheel. 

Deze parochie werd gebouwd in 1882-1883 naar een ontwerp van de Luikse architect Paul-Auguste Casterman. Het bouwproject, bestemd voor een wijk in volle groei, zag al in het begin van de jaren 1860 het levenslicht. De locatie werd gekozen in 1874. Het betrof een vrij smal perceel, gelegen boven de Vesder, op het kruispunt van verschillende verkeersassen: de Pont du Chêne, de Spintaystraat en de Hodimontstraat.Sinds de sloop van een deel van de wijk rondom het gebouw profiteert de kerk van een vrij uitzicht, waardoor ze goed zichtbaar is en een opvallend herkenningspunt vormt, uitkijkend over de Pont du Chêne en in lijn met de toren van de kerk Notre-Dame des Récollets.

Dit park, dat langs de Rue Xhavée en aan de rand van het Grand Théâtre van Verviers ligt, is ideaal gelegen tussen het centraal station en het stadscentrum. Het leidt ook naar het gemeentelijk zwembad en het Maison du Tourisme du Pays de Vesdre.Dit park komt tegemoet aan een reële vraag van de inwoners: een groene en recreatieve ruimte in het hart van de stad. Op mooie dagen zijn de grasvelden gevuld met gezinnen die zich rond de speeltoestellen verzamelen, sporters die de fitnessapparaten uitproberen en andere wandelaars die in de schaduw van de vele bomen komen uitrusten.Ontdek tegelijkertijd het Grand Théâtre de Verviers, in neoklassieke stijl, dat sinds 2024 wordt gerenoveerd en waarvan de werkzaamheden naar verwachting in 2028 zullen zijn voltooid. Deze renovatie is in de eerste plaats gericht op het behoud van het erfgoed: het gebouw wordt gerestaureerd in overeenstemming met het oorspronkelijke ontwerp van architect Charles Thirion uit 1892. De renovatie heeft ook tot doel dit historische monument om te vormen tot een multifunctioneel gebouw ten dienste van de cultuur.

Deze trappen werden in 1885 gebouwd, na de aanleg van het plein - dat na de Eerste Wereldoorlog werd omgedoopt tot Place de la Victoire - en waren bedoeld om de Rue du Palais met de Rue du Théâtre te verbinden. Het geheel werd in 1930 volledig gerenoveerd en zal in 2022 opnieuw worden gerestaureerd.De oorsprong van de naam blijft onduidelijk. Volgens een eerste hypothese zou de naam verwijzen naar het karakteristieke metalen geklik van locomotieven, waarvan de echo weerkaatste in de nabijgelegen tunnel. Anderen zien er eerder een verwijzing in naar het gezang van vogels die in de omliggende bomen nestelen. 

Deze iconische trap verbindt de Rue du Palais met het Place Albert 1er en geeft toegang tot de mooie zuidelijke wijken van de stad. Het is een bouwwerk uit 1878 dat werd gebouwd op initiatief van de Société civile immobilière verviétoise. In het midden van de trap bevindt zich een nepgrot, terwijl bovenaan een vrouwelijk beeld staat dat de Vrede voorstelt en de stad een olijftak aanbiedt. Vanaf de onderkant is de eerste trap dubbel en parallel. De volgende trappen wisselen convergerende en divergerende stijgingen af. 

Deze trappen zijn momenteel niet toegankelijk. Via deze trappen kan men de spoorweg oversteken via de loopbrug en de Rue du Palais verbinden met het midden van de Rue la Banque en de Rue des Martyrs. Deze laatste was destijds een doodlopende straat die eindigde bij de spoorweg. Ook aan deze kant herinnert een gedenkplaat aan het offer van vier inwoners van Verviers die in 1914-1918 door de Duitsers werden gefusilleerd.

Deze fontein van kalksteen en brons, bestaande uit een centrale zuil in Ionische stijl, werd opgericht ter nagedachtenis aan Pierre David, geboren in 1771 en verkozen tot eerste burgemeester van Verviers na de revolutie van 1830. Hij maakte de vergaderingen van de gemeenteraad openbaar.Deze fontein is een werk van architect Clément Vivroux en werd in 1883 ingehuldigd. Tijdens de grootschalige renovatie van het plein werd dit symbool van het lokale erfgoed identiek gerestaureerd.Volgens de legende zou het hart van de eerste burgemeester in de fontein begraven liggen... In 2020 waren de arbeiders dan ook zeer verrast toen ze een gegraveerde metalen kist ontdekten. Na onderzoek werd bevestigd dat er inderdaad een organisch element in de kist zat. Zo kwam de geschiedenis overeen met de volksherinnering.