MONDARIZ-BALNEARIO

A orixe de Mondariz-Balneario hai que situala en 1873, cando os irmáns Peinador iniciaron a explotación comercial das fontes de Gándara e Troncoso. Nese momento de crecemento, non só pola venda de auga embotellada senón tamén como lugar de saúde e lecer, inaugurouse en 1880 a Casa de Baños e en 1898 o Gran Hotel, eixe central do que foi un centro balneario punteiro durante as primeiras décadas do século XX.

Aristócratas, políticos, artistas e influentes homes de negocios dábanse cita nas tempadas de augas nesta pequena vila que tiña un importante hotel e que ofrecía aloxamento a hóspedes de toda condición económica e social. Os mellores arquitectos da época, coma Antonio Palacios e Jenaro de la Fuente, traballaron na construción dos edificios que converteron Mondariz-Balneario na vila termal por excelencia. Peculiaridades como unha moeda e un xornal propios e a súa marca no termalismo europeo deron orixe ao actual municipio, que se independizou do Concello de Mondariz en 1924. Posteriormente, Alfonso XIII distinguiuno en 1925, concedéndolle o título de “Moi Hospitalaria Vila”.

Co inicio da guerra civil comezou o seu declive, que alcanzou o seu máximo co incendio que destruíu o hotel en 1973. Na década de 1990 Mondariz-Balneario rexurdiu cunha aposta audaz e moi completa en servizos termais e hostaleiros.