Torre de Hércules

Picasso pintou a torre de Hércules ao óleo nunha táboa. Tamén a debuxou nun dos xornais manuais que fixo na Coruña para comunicarse, a modo de orixinal carta, cos seus familiares de Málaga: nese caso, presentouna sobre un prato e bautizouna como “Torre de caramelo”. Así é como a chamaba seu pai, en alusión á cor do granito que a reviste desde o século XVIII.

Eu creo que estaba predestinado a vivir en Coruña. O primeiro debuxo que fixen foi un Hércules cunha maza. Foi alí en Málaga e eu era moi cativo. Digo predestinado porque xa sabedes que o monumento principal de Coruña é a Torre de Hércules.

É o faro máis antigo do mundo entre todos os que seguen funcionando. É romano, pero a lenda conta que Hércules matou o xigante Xerión, enterrouno e sobre a súa tumba erixiu esta torre. Esta, Galicia, é unha terra de moitas lendas. E de meigas, que habelas, hainas.

A min encántame, por exemplo, a historia de Lady Hester Stanhope. O 16 de xaneiro de 1809, houbo nos arredores da cidade unha batalla. Nela mataron dun canonazo a Sir John Moore. Conta a lenda que a pantasma de Lady Hester Stanhope, que era a súa amante, se aparece todos os 16 de xaneiro ante a súa tumba, que está no xardín de San Carlos. Algún día irei a Gran Bretaña para indagar máis sobre a vida desta muller.

Falando de Gran Bretaña. Di outra lenda que, Ith, que era o fillo de Breogán, viu desde o alto da torre unha terra afastada e lanzouse á súa conquista. Esa terra era Irlanda.

Meu pai chama o faro “torre de caramelo”. É polo granito que a reviste desde o século XVIII. Así, coma se fose unha “torre de caramelo”, co seu prato e todo, debuxeina. E tamén a pintei nunha pequena táboa. Así, cando me vaia, terei un recordo dela para sempre.

Autores do texto:
Elena Pardo e Rubén Ventureira