CEMITERIO DE CANIDO

O cemiterio de Canido é un dos camposantos civís máis antigos do estado. Foi construído no ano 1775, nun lugar aberto, ventilado e afastado do núcleo de poboación, tal como recollían os ideais hixienistas promovidos pola Ilustración. 

A obra, orzada en 3.300 reais, tiña forma de trapecio irregular, cun osario nun ángulo e unha única porta de acceso orientada ao norte.

Nos primeiros tempos, tivo escasa aceptación entre a poboación local, que prefería continuar coa tradición de inhumar nas igrexas. Porén, o pulo de Canido comezou a partir de 1804, cando pasou a ser de uso obrigatorio ao facerse efectiva a prohibición de Carlos III de enterrar nos templos. No ano seguinte edificouse no recinto unha pequena capela con planos do arquitecto municipal Miguel Ángel Uría e seguíronse facendo ampliacións e reformas do espazo ao longo do século XIX e a comezos do XX.

Canido estivo en funcionamento ata o ano 1945, cando se inaugurou o novo cemiterio de municipal de Catabois. Posteriormente construíuse no seu solar un colexio e na actualidade sitúase alí o IES de Canido.

Do antigo camposanto aínda se conserva a capela e parte dos muros exteriores onde unha placa lembra o seu uso como paredón de fusilamento durante a Guerra Civil.