ANTIGO HOSPICIO MUNICIPAL

O antigo Hospicio municipal é a única arquitectura construída por unha familia nobre conservada no barrio da Magdalena. A vivenda primixénea era a residencia do Conde de Lemos na cidade, y presenta as características estilísticas que definen as edificacións neoclásicas da retícula urbana do Ferrol Ilustrado. Estes elementos son especialmente evidentes na sobria fachada orientada á rúa Sol: a organización simétrica dos vans; o balcón voado sobre grandes ménsulas de granito no primeiro piso; os balaústres de ferro forxado; os muros realizados a base de cachotería revocada; ou o emprego pezas de cantería nos contornos de portas e fiestras.

No 1860 o edificio, denominado Mesón de Valentín, foi comprado á casa de Alba e converteuse en sede temporal do Casino, entón chamado “Tertulia de Confianza”, poucos anos despois comeza a súa etapa como Hospicio Municipal destinado á acollida de nenos e nenas orfos. En 1895 a edificación foi ampliada cara á praza de Amboage cun engadido de estilo ecléctico deseñado polo arquitecto Manuel Riva de Soto, creando un patio central que regula o acceso ás diferentes estancias do inmoble.  En 1904 o edificio é pasto das chamas e ten que ser reconstruido totalmente da man do arquitecto Julio Galán. A función asistencial mantívose ata a década de 1990, pasando despois por un momento de transición e diferentes usos: Colexio Santa Teresa; sede da Confraría de Dores o la Sociedade Galega de Historia Natural ou mesmo escola de danza. Finalmente, en 2011 iniciáronse obras de rehabilitación que remataron en 2014, funcionando hoxe como sede de varias asociacións e entidades locais.